onze aanpak en de kinderen conflict faq partners contact
 
 
Klantreacties
Ervaringen van onze klanten
Scheiden en de kinderen

Carmen en Dennis


"Ik had het echt moeilijk met de scheiding, en om eerlijk te zijn nog wel eens, hoor. Als ik 'avonds alleen in de bank zit en de kinderen naar bed zijn, dan pink ik nog wel eens een traantje weg.
Maar ja, je kunt iemand nu eenmaal niet dwingen, hŤ, als hij zegt dat -ie allang niet meer voor me voelde wat -ie ooit voor me gevoeld had.
Ik zou alleen willen dat hij dat eerder had gezegd en ons huwelijk eerst had beŽindigd, voordat hij een relatie met Chantal was begonnen.

Inmiddels zijn we nu een half jaar gescheiden, Dennis en ik. Achteraf gezien ben ik blij dat de NMI mediator van scheidenmoetbeter.nl de situatie zo goed begreep en ons op de juiste manier door de scheiding en alles wat er geregeld moest worden heen loodste. Alleen met Dennis was ik daar nooit op zo'n goede manier uitgekomen, daarvoor was ik op dat moment te kwaad en gekwetst. Zonder scheidenmoetbeter waren we waarschijnlijk in een vechtscheiding verzeild geraakt.
Daar moet ik niet aan denken, dan maak je zoveel kapot en het is maar de vraag of je dat ooit nog goed krijgt.

Als ik nu zie hoe lief Dennis is voor de kinderen en hoe blij de kinderen zijn als ze hem weer zien, dan ben ik blij dat we het zo hebben opgelost. Het blijft toch hun vader, hŤ, zo moet het ook zijn.
Soms zie je van die vaders die twee straten verder hun kinderen opwachten, gelukkig kunnen Dennis en ik alles wat met de kids te maken heeft nog goed met elkaar bespreken. Ze zeggen wel eens, dat de gevolgen die een kind van de scheiding ondervindt, meer te maken heeft met hoe de ex-partners met elkaar omgaan, dan met het feit dat ze scheiden. Nou, die gevolgen hebben we ze dan tenminste bespaard.
Dat hebben we dan toch goed gedaan, samen met de mediator van scheidenmoetbeter hebben we uitgebreid in een ouderschapsplan zoveel mogelijk dingen met betrekking tot de kinderen vast gelegd.
Zo geven we bijvoorbeeld de kinderen een schriftje mee naar elkaar waar we ook de kleine dingetjes die gebeuren opschrijven. Zo blijven we ook als de kinderen niet bij ons zijn op de hoogte van wat ze hebben mee gemaakt.
Onbenullig, zul je misschien denken, maar ik merk dat ik veel van ze mis als ze een week bij Dennis zijn. Door dat schriftje heb ik toch het gevoel dat ik ook tijdens die dagen een beetje bij ze ben.

Hoewel ik het er nog wel eens moeilijk mee heb, begint mijn leven weer een beetje op de rails te komen. Ik ga het wel redden, het gaat steeds een beetje beter. 'Goed geregeld uit elkaar' stond er in die advertentie, ik besef nu hoe belangrijk dat is. Niet alleen voor de partners, maar vooral ook voor de kinderen.

Gr Carmen."

Scheiden en eigen zaak/bedrijf

Jan en Els


"Jaren zijn we het samen blijven proberen, in de hoop dat het nog goed zou komen, maar het ging echt niet meer.
En hoewel we over steeds meer zaken niet meer op een lijn zaten, over ťťn ding waren we het meer dan eens: als we uit elkaar gingen, dan moesten we het voor de kinderen zo goed mogelijk regelen. We hebben dan ook alle afspraken met betrekking tot de kinderen samen gedetailleerd op papier gezet.

Financieel bleek het allemaal ingewikkelder te regelen. Zelf zat ik vooral met de zaak in mijn maag. Die heb ik van de grond af opgebouwd, uiteraard met steun van Els, maar het zou me erg aan het hart zijn gegaan als ik ook mijn bedrijf had moeten verliezen. We waren in gemeenschap van goederen getrouwd en Els had dus volgens de wet recht op de helft. Hoewel het niet slecht gaat met het bedrijf, zou voor de helft uitkopen toch de doodsteek betekenen van wat we in al die jaren hadden opgebouwd. Voor mij zou het ook niet meer meevallen om weer in loondienst te gaan werken, nu ik al zo lang eigen baas ben geweest.
Els is gedeeltelijk arbeidsongeschikt, maar een uitkering kan ze vergeten.Ze wilde ook liever geen beroep doen op een uitkering, dat was nooit nodig, want we konden altijd redelijk rond komen van de zaak.
Dat was nu wel iets wat Els heel erg zorgen baarde: hoe moest ze in hemelsnaam voor zichzelf gaan zorgen, zeker als na 12 jaar mijn alimentatieplicht zou eindigen.

Toevallig, door een advertentie in een plaatselijk krantje, kwamen we bij scheidenmoetbeter terecht, gelukkig maar.
De mediator bedacht een constructie waardoor ik de zaak kon houden, Els een alimentatie kreeg waar ze van rond kan komen en op advies van de mediator heb ik een uitgestelde lijfrente gekocht waardoor Els ook na 12 jaar nog een maandelijkse uitkering krijgt. Spaarcentjes heb ik niet meer en het zal hard werken worden, maar ik heb mijn bedrijf en daarmee de mogelijkheid om het allemaal te betalen. En Els is ook gerustgesteld. En weet je, hoewel we dachten dat we alles voor de kinderen zo goed op papier hadden gezet, had de mediator van scheidenmoetbeter toch nog heel wat puntjes waar we zelf nooit aan gedacht hadden.
Gelukkig dat we stap voor stap middels een ouderschapsplan ook dŪe dingen nog eens hebben doorgenomen.

Mooi dat er zo'n organisatie bestaat waar ze zowel juridische als fiscale en financiŽle kennis in huis hebben. En dat alles begeleid door een NMI mediator, die weet hoe om te gaan met conflictsituaties .
Want laten we eerlijk zijn, achteraf zijn we opgelucht, maar het was natuurlijk niet altijd even makkelijk als het nu klinkt.

Bedankt, Jan."

Echtscheiding en de woning

Karin en Dirk


"We hadden geen knallende ruzies, we haatten elkaar niet. Maar het ging gewoon niet meer, nog langer bij elkaar blijven zou er voor zorgen dat we uiteindelijk toch als vijanden uit elkaar zouden gaan. En dat was iets, dat we geen van beiden wilden. We hebben een belangrijk deel van ons leven gedeeld en samen veel meegemaakt. Hoewel samenleven niet meer gaat, hebben we samen twee kinderen en dat zal altijd zo blijven.

Maar joh, wat komt er een hoop op je af als je de beslissing om uit elkaar te gaan hebt genomen.

Een vriend van Dirk, Gerben, vertelde ons van scheidenmoetbeter en hoe goed hij daar geholpen was. De mediator van scheidenmoetbeter nam alle tijd om heel persoonlijk op de problemen in te gaan, en op voorhand werd een vaste prijs afgesproken. Mooi, dan hoef je je daar geen zorgen meer over te maken.
Nou, Gerben had gelijk en ik ben hem nog dankbaar.

Zowel Dirk als ik vonden en vinden het belangrijk dat ik met de kinderen in onze woning kon blijven wonen.
Hoewel onze kinderen de scheiding redelijk oppakten, wilden we het hen niet moeilijker maken door hen die vertrouwde omgeving af te nemen waar ze geboren en opgegroeid zijn. Nu kun je dat allemaal wel willen, maar het moet natuurlijk ook nog haalbaar zijn. Inmiddels weet ik wel, dat als de mediator van scheidenmoetbeter niet zo creatief was geweest, het zeker nooit was gelukt.
De financieel deskundigen van scheidenmoetbeter hebben eerst uitgebreid onze financiŽle situatie in kaart gebracht en toen een voorstel voor de verdeling gemaakt, waardoor ik in ons huis kon blijven wonen en Dirk zijn oudedagsvoorziening kon handhaven. Door daar bij het opmaken van het convenant al rekening mee te houden kon ik het huis behouden, dat was anders zeker niet gelukt.

Inmiddels heb ik weer een nieuwe relatie en dat gaat goed. Ook met de kids en zelfs met Dirk. Op de verjaardagen van de kinderen zitten mijn twee mannen steevast naast elkaar, super toch.
Ik moet er niet aan denken hoe het was gelopen als Gerben ons niet op scheidenmoetbeter had gewezen.

Daarom ben ik blij dat ik hier een stukje mocht schrijven. Ik hoop dat ik er voor anderen aan bij kan dragen, dat hun scheiding goed geregeld wordt en dat ook zij weer gelukkig kunnen worden.

Liefs, Karin."

Scheiden en alimentatie

Sabine en Kees

"Tja, achteraf gezien denk ik dat we net als veel anderen te snel zijn getrouwd. Misschien wel een beetje omdat dat zo verwacht werd. Als je 20 jaar geleden een paar jaar verkering had, dan was het bij ons in het dorp gebruikelijk dat je ook ging trouwen.
En natuurlijk wilden we dat zelf ook wel: zelf een huisje, de dingen doen zoals wij dat wilden.
Met een zelfde vanzelfsprekendheid kwamen er kinderen, twee jongens. Dat is het mooiste wat me ooit overkomen is. Dat geldt trouwens ook voor Kees. Zowel Kees als ik hebben eigenlijk ons leven rond de kinderen gestalte gegeven.

We hebben samen veel meegemaakt, Kees de kinderen en ik, en ik heb echt wel van Kees gehouden.
Toch kwamen er op den duur steeds meer irritaties. Het was niet meer leuk in huis, de kinderen gingen steeds meer hun eigen ding doen en daarmee wij eigenlijk ook. Toen mijn moeder kwam te overlijden werd het voor mij allemaal wat duidelijker: het leven is vergankelijk en te kort om zo maar door te kabbelen. In het begin snapte Kees er niets van. "Dat is toch bij iedereen zo," zei hij. "Als je 20 jaar getrouwd bent, ben je niet meer zo verliefd. Dat is toch geen reden om uit elkaar te gaan."

We hebben het nog een poos geprobeerd, maar voor mij was er geen weg meer terug. De overtuiging dat we stappen moesten ondernemen, werd voor mij steeds sterker. Ook Kees gaf uiteindelijk wel toe, dat ook hij eigenlijk niet echt gelukkig was met de manier waarop wij leefden. Hij zag alleen erg op tegen hoe het verder moest, en eerlijk gezegd was ik er ook wel een beetje bang voor, voor alles wat komen zou.
Ik had me bijvoorbeeld nooit met de financiŽn bemoeid, en zou dat nu toch echt zelf moeten gaan doen. We besloten de scheiding stap voor stap aan te pakken. Als eerste hebben Kees en ik geprobeerd al onze bezittingen op papier te zetten en afspraken te maken hoe we het met de kinderen zouden gaan doen.

Na een huwelijk van 20 jaar heeft een mens een hoop zaken te regelen, dat kan ik je vertellen.
Al die verzekeringen, polissen, rekeningen, het huis de caravan, autos, de motorspullen en hoeveel alimentatie kon ik nou van Kees verwachtenÖ pfff, financiŽn was echt niet mijn ding.
Nu zijn materiele zaken natuurlijk niet het belangrijkste in het leven, maar het moet wel geregeld worden, hoe dan ook.

Gelukkig kwam ik bij toeval op de site van scheidenmoetbeter terecht, een van de weinige sites waarvan ik dacht nou, daar komen we verder mee.
Stap voor stap helpen ze je daar bij alles wat er voor de scheiding geregeld moet worden.
Uiteindelijk bepaal je natuurlijk zelf hoe je dingen doet en verdeelt, maar de mediator geeft als deskundige advies hoe je het allemaal zou kunnen doen.
Dat was een hele steun voor Kees en mij dat we niet over alles het wiel zelf uit moesten vinden.
Wij zijn nu een jaar gescheiden en leiden inmiddels ieder ons eigen leventje. Maar als het om de kinderen gaat, beslissen we nog zoveel mogelijk samen.
Kees heeft sinds kort ook een nieuwe vriendin, een leuke vrouw, op de verjaardag van Pim was ze er ook bij, mooi toch dat dat kan.

Groet, Sabine"
disclaimer colofon home